Een gedicht Kara Toprak

Iedere week leest een onbekende Nederlander een gedicht voor van een bekende schrijver. Deze week leest de van oorsprong Turkse Fahri  Isik het gedicht ‘Kara Toprak’ voor van Asik Veysel.

Wilt u weten waarom Fahri Isik voor dit gekozen heeft? Bekijk hier het fragment.

Hieronder kunt u de originele tekst van het gedicht lezen en de vertaling.

Originele tekst in het Turks
Kara Toprak

Dost dost diye nicesine sarildim
Benim sadik yarim kara topraktir.
Beyhude dolandim bosa yoruldum
Benim sadik yarim kara topraktir

Nice güzellere baglandim kaldim
Ne bir vefa gördüm ne faydalandim
Her türlü istegim topraktan aldim
Benim sadik yarim kara topraktir

Koyun verdi kuzu verdi süt verdi
Yemek verdi ekmek verdi et verdi
Kazma ile dögmeyince kit verdi
Benim sadik yarim kara topraktir

Adem'den bu deme neslim getirdi
Bana türlü türlü meyva yetirdi
Hergün beni tepesinde götürdü
Benim sadik yarim kara topraktir

Karnin yardim kazmayinan belinen
Yüzün yirttim tirnaginan elinen
Gine beni karsiladi gülinen
Benim sadik yarim kara topraktir

iskence yaptikça bana gülerdi
Bunda yalan yoktur herkes de gördü
Bir çekirdek verdim dört bostan verdi
Benim sadik yarim kara topraktir

Hakikat ararsan açik bir nokta
Allah kula yakin kul Allah' a
Hak'kin hazinesi gizli toprakta
Benim sadik yarim kara topraktir

Bütün kusurlarim toprak gizliyor
Merhem çalip yaralarim düzlüyor
Kolun açmis yollarimi gözlüyor
Benim sadik yarim kara topraktir

Her kim ki Olursa bu sirra mazhar
Dünyaya birakir ölmez bir eser
Gün gelir Veysel'i bagrina basar
Benim sadik yarim kara topraktir

Vertaling naar het Nederlands
Zwarte aarde

Ik omarmde velen als goede vriend,
Mijn trouwe geliefde de zwarte aarde.
Zwierf doelloos rond, verspilde veel moeite,
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.

Ik verbond me aan vele schoonheden,
Hield geen steun noch trouw eraan over.
Kreeg al wat ik wenste van jou:
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.
               
De Schepper gaf schapen, een lam en melk,
Gaf eten, brood en vlees.
Hij gaf niets als het niet omgeploegd werd,
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.

Na de schepping gaf hij mij voorouders,
Gaf me allerhande fruitsoorten.
Droeg me elke dag op zn schouders,
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.

Ik spleet de aarde in tweeën met een schop,
Haalde zijn gezicht open met mijn nagels.
Maar toch hij begroette mij met rozen:
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.

Ik martelde hem, maar hij bleef me toelachen,
Het is geen leugen, iedereen was getuige.
Ik gaf hem een pit, hij gaf me vier meloenen:
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.

Als je de waarheid zoekt, dan is het duidelijk,
Allah is dichtbij de gelovige, de gelovige bij Allah.
De schat van de schepper ligt verborgen in de bodem,
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.

De aarde verbergt al mijn zonden,
Zalft al mijn wonden.
Met open armen wacht hij op mij,
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.

Een ieder die dit geheim ontrafelt,
Laat de wereld een onsterfelijke werk na.
En komt de dag dat hij ook Veysel omarmt,
Mijn trouwe geliefde zwarte aarde.